|
 |
|
|
|
|||
|
||||
 |
Erfrecht in TsjechiëRegelingen inzake erfrecht in Tsjechië (Dědické řízení v České republice)De regelgeving inzake erfrecht is vastgelegd in het Tsjechisch Burgerlijk Wetboek (Tsj. BW, te vinden op internet www.business.center.cz/business/pravo/zakony.asp) en een erfenis kan of wettelijk worden verkregen of bij testament. Een combinatie van beide is ook mogelijk. Als u de totale waarde van onroerende zaken erft, erft u ook de eventueel daarbij behorende schulden. De procedures behorend bij het erfrecht zijn vastgelegd in het Tsj. BW (www.mozek.cz/info/obcansky-soudni-rad). Na het overlijden wordt de nalatenschap (erfenis) afgewikkeld onder toezicht van de rechtbank. De rechtbank krijgt via het bevolkingsregister de overlijdensakte. Voor het afwikkelen van de nalatenschap kan men niet zelf een notaris kiezen, maar, in verband met de objectiviteit en onpartijdigheid, wordt er een notaris door de rechtbank toegewezen. Als er een notarieel opgemaakt testament is, is dit elektronisch geregistreerd bij het Centrale Register van Testamenten, dat onder de Kamer van Notarissen (van de Tsjechische Republiek) valt. (meer informatie is te vinden op www.nkcr.cz; vragen kunt u richten aan nkcr@nkcr.cz). Het originele testament is gedeponeerd bij de notaris. Dit garandeert de echtheid van een testament en ook dat het volgens de inhoud van het testament wordt uitgevoerd. Erfgenamen benoemd bij testament hebben voorrang boven de erfgenamen volgens het Tsj. BW. Met uitzondering van de directe erfgenamen – nageslacht van de overledene (de erflater). Als de erflater de directe erfgenamen niet in het testament opneemt, dan kunnen zij hun wettelijk erfdeel alsnog opeisen. Erfrechtelijk zijn er vier voorwaarden om nageslacht te onterven. Voor het opmaken van zo’n document gelden dezelfde regels als voor het opmaken van een testament. Iemand kan onterfd worden als hij/zij:
De taak van de notaris is het vaststellen van de erfgenaam/erfgenamen, omvang van de erfenis en de verdeling daarvan. Bij een erfenis volgens de wet, zijn er vier groepen erfgenamen die worden beschreven in § 473 t/m § 478 van het Tsj. BW. Als een erfgenaam niet in een groep past, wordt hij/zij in een andere groep ingedeeld. Als een overledene geen testament heeft en er geen wettelijke erfgenaam is dan komt de erfenis toe aan de staat. Voor een erfenis in de Tsjechische Republiek hoeft een erfgenaam niet in het bezit van de Tsjechische nationaliteit te zijn, daarom kunnen onroerende zaken ook in het bezit komen van erfgenamen met andere nationaliteiten. De wettelijke afhandeling van een erfenis van een overleden Tsjechische staatsburger moet plaatsvinden op Tsjechisch grondgebied bij een rechtbank onder welks jurisdictie de gemeente van de woonplaats van de overledene valt. Een ieder die aan de wettelijke afhandeling van een erfenis deelneemt (dus ook burgers van andere landen) heeft het recht zich in dezen te laten vertegenwoordigen, bijvoorbeeld door een andere erfgenaam, een advocaat enz.; op basis van een volmacht. Voor erfgoederen in andere landen zijn de internationale overeenkomsten van toepassing. In principe wordt een erfenis in een ander land in dat land geregeld – voornamelijk inzake onroerende zaken. Als het niet mogelijk is om een erfenis in een ander land te regelen (door het ontbreken van verdragen tussen beide landen), dan moet erkenning plaatsvinden. Voorrang heeft het erfrecht van het land waarvan de overledene de nationaliteit heeft. 24 november 2004
Noot: de redactie aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor de inhoud en de juistheid van de vertaling. Hier en daar is een bijna letterlijke vertaling toegepast. |
|
| e-mailen |
Aanbevolen minimale resolutie is 800x600
|
